Polańczyk

Informacje ogólne 

          Polańczyk to uzdrowisko w województwie podkarpackim położone na malowniczym zachodnim brzegu Zalewu Solińskiego - ciekawostką jest, że od 30 grudnia 1999r znajduje się tu siedziba władz gminy Solina.
          Ta miejscowość przeszła swoistą metamorfozę - ze wsi zagubionej gdzieś w Bieszczadach, po oddaniu obwodnicy bieszczadzkiej i powstaniu Zalewu Solińskiego, najpierw stała się miejscowością oficjalnie zaliczaną, jako wypoczynkowo- uzdrowiskowa (od 1967r), a w roku 1974 otrzymała status uzdrowiska. Oczywiście decydującą rolę odegrał tu klimat i źródła wód mineralnych. Uzdrowisko Polańczyk to przede wszystkim leczenie: układu oddechowego, moczowego i chorób kobiecych.

          O rozwoju Polańczyka świadczy fakt, że jest tu 830 mieszkańców, a miejsc noclegowych dla kuracjuszy i gości jest ok. 1200. Obecnie Polańczyk, często określany, jako Polańczyk Zdrój, to jedna z najpiękniejszych miejscowości w kraju - łączy w sobie walory kurortu i prężnego ośrodka sportów wodnych. Miejscowość jest położona bardzo malowniczo na wąskim półwyspie prowadzącym w głąb Zalewu Solińskiego.

Geografia i klimat

          Klimat Polańczyka jest niespotykany w innych rejonach kraju - mamy tu bowiem silny wpływ klimatu kontynentalnego i dociera tu powietrze aż znad Niziny Węgierskiej. Wokół miejscowości są piękne mieszane lasy tworzące specyficzny mikroklimat, na który bardzo silny wpływ ma ogromny zbiornik wodny, jakim jest Zalew Soliński. Zalew odgrywa dużą rolę w kształtowaniu się klimatu i temperatury - jesienią ociepla, a na wiosnę sprowadza chłód, jest też przyczyną silnych wiatrów i mgieł.

Zabytki

          W Polańczyku mamy kilka wartych uwagi zabytków - ponad stuletnia murowana cerkiew (1907 r.) - obecnie jest to kościół w którym znajduje się ikona Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XVII w. znana także, jako Matka Boska Łopieńska, plebania z roku 1907 oraz kaplica na cmentarzu z roku 1909. 
          Na pewno wielką atrakcją jest mająca ponad sto lat kolejka wąskotorowa, popularna, jako „bieszczadzka ciuchcia". Kolejka ta kiedyś służyła ludziom pracującym przy wyrąbie drzewa do jego wywożenia, w najlepszych czasach miała prawie 100 km długości. Obecnie jeździ w czasie wakacyjnym. Przejażdżka trasą liczącą 11 lub 17 kilometrów gwarantuje niezapomniane wrażenia i możliwość podziwiania zapierających dech w piersiach widoków - a ciuchcia pozwala na ich kontemplowanie - 11 km przemierza w przeciągu godziny.

Turystyka 

          Istnieje tu baza turystyczna oferująca noclegi o różnym standardzie i cenach. Możemy zamieszkać w apartamencie lub ośrodku agroturystycznym, jeśli naszą pasją jest woda i żeglarstwo możemy przyjechać do Licencjonowanego Ośrodka Szkolenia Żeglarskiego. Oprócz żeglowania można także nauczyć się pływania na desce surfingowej. Zabronione są natomiast takie sporty jak narty wodne, bowiem na Zalewie Solińskim nie mają prawa pływać motorówki.
          Polańczyk jest ogólnie bardzo atrakcyjnym miejscem, aczkolwiek każdy turysta marzy o tym, by zamieszkać na cyplu - jest to niepowtarzalne miejsce nad całym Zalewem Solińskim. Jest tu wiele atrakcji - kąpieliska, łowiska ryb, miejsce na sporty wodne i górskie, trasy rowerowe i piesze po ciekawych okolicach, rejsy statkiem po Zalewie Solińskim, a w zimie wyciągi narciarskie i trasy o różnym stopniu trudności. 
          Jedną z atrakcji Polańczyka jest przynależąca do niego wyspa, która na południu kraju jest największą wyspą śródlądową - ma ona 34 ha i jest jedną z trzech wysp znajdujących się na Zalewie. Znajduje się tu Centrum Wypoczynkowe „Wyspa -Polańczyk", aczkolwiek jedynym wieczystym użytkownikiem tejże wyspy jest Zespół Elektrowni Wodnych Solina - Myczkowce S.A. Na wyspę można dostać się promem - co również stanowi swoistą atrakcję dla wielu turystów. Bardzo często jest ona określana mianem Dużej Wyspy. Ciekawostką jest, że znajdujący się na niej ośrodek jest jedynym wyspiarskim ośrodkiem w naszym kraju. 

          Na zakończenie obowiązkowo trzeba wspomnieć o najważniejszym obiekcie do zwiedzania - ten obiekt to zapora na Solinie wybudowana w latach 1961-68 - zapora ma 644 m długości i 82 m wysokości.

Ciekawostka! 
Obliczono, że gdyby beton użyty do budowy zapory przerobić na sześciany o boku 1 m, to ułożony z nich mur sięgałby od Soliny aż po wyspę Wolin!